Deze maand is het acht jaar geleden dat ik mijn vaste contract inleverde en me onderdompelde in het magische trainersvak. Echt de beste beslissing! Iemand zei laatst tegen me dat ze het zo dapper vond. Maar zo voelde het destijds niet. Blijven voelde simpelweg niet meer als een optie. Het kostte me te veel energie. Ik leerde toen een belangrijke les: er zit een wereld van verschil tussen iets goed kunnen en er energie van krijgen, versus iets goed kunnen en er op leeglopen. I

Je hoeft het alleen maar te herinneren. Afgelopen week bracht ik vier dagen buiten door. Eerst wandelend met mijn gezin tijdens een tweedaagse trektocht van Nivon natuurvrienden rondom Baarn (aanrader!) en direct daarna tijdens een tweedaagse workshop over het ritme van de seizoenen van Phoenix Opleidingen (ook een aanrader). En in die bedding van de natuur ontstond er ruimte. Ruimte om me opnieuw te verbinden. Met mezelf, de ander en de wereld om me heen. Er kwamen thema’s b

“Het komt niet voor niets op je pad.” Een zin die ik regelmatig voorbij hoor komen. En.. ik ben het er niet mee eens. Ik snap de behoefte eraan. Het idee dat lijden ergens toe dient. Maar soms is lijden gewoon lijden. Zonder reden, zonder doel. Lot. Ik geloof niet dat alles om een reden gebeurt. Soms zit het leven gewoon tegen. Dan gaat er iets flink mis of ervaar je verlies, en dat doet zeer. Zoals het overlijden van mijn moeder, inmiddels alweer ruim 11 jaar geleden. Dat is

Aan de buitenkant klopt alles. Waarom voelt het dan vanbinnen niet altijd zo? Je hebt een goede baan, een fijn sociaal leven en de dingen op orde. Als mensen vragen hoe het gaat, zeg je: "Lekker druk, maar goed hoor!" En je meent het ook.. voor 90%. Die andere 10%? Dat is het stemmetje dat 's avonds laat vraagt: "Is dit het nou? Doe ik dit voor mezelf of omdat ik denk dat het zo hoort?" "Maar ik heb geen groot probleem," hoor ik coachees vaak zeggen. "Ik ben niet in paniek. I