Deze maand is het acht jaar geleden dat ik mijn vaste contract inleverde en me onderdompelde in het magische trainersvak. Echt de beste beslissing! Iemand zei laatst tegen me dat ze het zo dapper vond. Maar zo voelde het destijds niet. Blijven voelde simpelweg niet meer als een optie. Het kostte me te veel energie. Ik leerde toen een belangrijke les: er zit een wereld van verschil tussen iets goed kunnen en er energie van krijgen, versus iets goed kunnen en er op leeglopen. I

Je hoeft het alleen maar te herinneren. Afgelopen week bracht ik vier dagen buiten door. Eerst wandelend met mijn gezin tijdens een tweedaagse trektocht van Nivon natuurvrienden rondom Baarn (aanrader!) en direct daarna tijdens een tweedaagse workshop over het ritme van de seizoenen van Phoenix Opleidingen (ook een aanrader). En in die bedding van de natuur ontstond er ruimte. Ruimte om me opnieuw te verbinden. Met mezelf, de ander en de wereld om me heen. Er kwamen thema’s b

“Het komt niet voor niets op je pad.” Een zin die ik regelmatig voorbij hoor komen. En.. ik ben het er niet mee eens. Ik snap de behoefte eraan. Het idee dat lijden ergens toe dient. Maar soms is lijden gewoon lijden. Zonder reden, zonder doel. Lot. Ik geloof niet dat alles om een reden gebeurt. Soms zit het leven gewoon tegen. Dan gaat er iets flink mis of ervaar je verlies, en dat doet zeer. Zoals het overlijden van mijn moeder, inmiddels alweer ruim 11 jaar geleden. Dat is

Aan de buitenkant klopt alles. Waarom voelt het dan vanbinnen niet altijd zo? Je hebt een goede baan, een fijn sociaal leven en de dingen op orde. Als mensen vragen hoe het gaat, zeg je: "Lekker druk, maar goed hoor!" En je meent het ook.. voor 90%. Die andere 10%? Dat is het stemmetje dat 's avonds laat vraagt: "Is dit het nou? Doe ik dit voor mezelf of omdat ik denk dat het zo hoort?" "Maar ik heb geen groot probleem," hoor ik coachees vaak zeggen. "Ik ben niet in paniek. I

“Doe ik het zo goed?” Tijdens een trainersopleiding die ik onlangs verzorgde, viel me iets op bij een van de deelnemers. De groep oefende met lastige situaties op de trainersvloer, samen met een trainingsacteur. En telkens als de acteur haar uitdaagde, zochten haar ogen de mijne. Alsof ze mijn goedkeuring nodig had om haar plek in te nemen. Ik kon haar op dat moment teruggeven wat ik zag. Ze herkende het meteen: ze was zo gefocust op de verwachtingen van de ander, dat ze zich

"Mooi dat jij je inzet voor de wereld, en vergeet niet dat er hier ook veel te betekenen valt." Ik hoor het mijn moeder nog zeggen. Ik was jong, idealistisch en vastbesloten om de wereld positief te veranderen. Hoe groter de schaal, hoe beter. Dat dacht ik. Pas veel later, na jarenlang gewerkt te hebben binnen diverse (internationale) organisaties en samenwerkingen, begon de wijsheid van mijn moeder te landen. Ik zag vaak hetzelfde patroon: professionals die waanzinnig goed z

“Wie van jullie heeft er wel eens een training gevolgd waar je ontzettend veel hebt geleerd... om er vervolgens helemaal niets mee te doen?”, vroeg ik. Bijna alle deelnemers zetten een stap naar voren. Bizar he?! Zonde van de tijd, de energie en het budget. Dat brengt me bij de quote: “Inzicht zonder handeling brengt nog geen verandering.” Maar hoe zorg je ervoor dat datgene wat jouw deelnemers leren in de trainingsruimte ze ook daadwerkelijk toepassen in hun praktijk? Mijn

“Dat kun je toch niet maken bij die doelgroep?!”🎈 Het is een vraag die ik vaak krijg van (aankomend) vakgenoten. Welke werkvorm zet je waar in? Je kunt toch niet alles met iedereen doen? Mijn antwoord? Jawel! Als jij het maar kunt dragen. Vaak leeft het idee dat we voor 'serieuze' doelgroepen alleen 'serieuze' werkvormen mogen gebruiken. Dat we bij directeuren in driedelig grijs moeten wegblijven van speelsheid. Maar of ik nu voor jongeren, trainers-in-opleiding of een raad

“Ze onthouden er toch niets van!” Het is een opmerking die we hoorden toen we vertelden dat we met onze dochters (7 maanden en 2,5 jaar) een maand door Sri Lanka gingen reizen. Mijn antwoord?... Ze herinneren het zich misschien niet hoofdelijk, maar ik ben er van overtuigd wel met hun hart! Onze meiden zullen zich de specifieke route of de namen van de tempels niet herinneren. Wie wel ;) Maar we planten met onze avonturen wel een kiem voor verwondering. Door ze nu al mee te n

Je wilt jouw team/de groep bedanken voor hun inzet en de impact die ze gemaakt hebben. Ik hou zelf enorm van verassingen per post. Old...

Zonde toch? Als met een project en/of samenwerking die tot een einde komt opgedane inzichten verloren gaan. Zorg dat je deze wijsheden...

Wat is er fijner dan een samenwerking met complimenten af te sluiten?! Hier kun je echt mee uitpakken: de letterlijke en figuurlijke...

Hoe kijken de deelnemers terug op afgelopen periode? Laat ze in groepen terugblikken. Wat hebben ze gedaan? Hoe hebben ze het aangepakt?...

Je werkt een tijd lang met een groep samen. Misschien manage je een projectteam, sta je voor de klas of begeleid je een club jongeren in...

Verhalen verbinden en geven betekenis. Als je samen een verhaal deelt, schept dat een band. Vaak kun je je makkelijker inleven in de...

Denk je wel eens ‘is dit het nou?’ Je loopt vast in je werk of leven. Je doet veel en werkt hard, maar twijfelt of wat je doet wel bij je...

De nieuwe data voor de ‘Ontdek jouw vuur’ kampvuuravond zijn bekend. We verzamelen met gelijkgestemde vrouwen op een magische plek in het...

"Kinderen zijn toekomstige mensen, zegt men. Ze zijn pas in wording, ze bestaan eigenlijk nog niet helemaal, ze horen er voorlopig nog...

Vandaag verzorgde ik de kick-off voor docenten van OLV Breda en het Newman College. Komend schooljaar gaan hun leerlingen een mdt-reis...

De woorden van m’n nichtje tijdens ons kayak-kampeer-avontuur van afgelopen weekend. In de auto hoorden m’n zusje en ik nog teksten als;...