Gedrag afleren..?

“.. gedrag afleren..” hoorde ik iemand laatst zeggen. Een term die vaak voorbij komt in coaching en trainingen, en dat verwondert me..

Want waarom zouden we gedrag willen afleren? Gedrag dat ons ook iets, en soms zelfs ver, heeft gebracht. Ooit is het helpend geweest. En wie weet komt het nog eens van pas.

Mijn eigen vertrouwde patroon is ‘heel hard mijn best doen’. Het bracht me veel en ver. Maar op een gegeven moment kwam ik in een situatie waarin dat kostte wat kost mijn best doen en hard werken helemaal niet hielp. Sterker nog, het zat me enorm in de weg. En ik besefte dat ik eigenlijk alleen deze ene strategie echt goed kende. Wendbaar was ik allerminst.

Maar ik had niet te leren hoe ik ‘mijn best doen’ moest uitwissen. Ik had nieuw gedrag te leren. Vertragen, rust nemen, loslaten. En vertrouwen dat dingen ook gebeuren, of niet, hoe hard ik mijn best ook doe, of juist niet.

Achter elk hardnekkig patroon zit vaak een logische oorsprong. Het is ooit nuttig geweest. Als je probeert om gedrag af te leren, wijs je ook een deel van jezelf af.

Het gaat er volgens mij niet om dat je oude manieren weggooit, maar dat je je palet vergroot. Dat je op een spannend moment jezelf af kunt vragen: dient mijn vertrouwde reactie mij hier nog? Of heb ik iets anders te doen?

De keuze voor welk gedrag je inzet, dat is vrijheid.

Hoe kijk jij hiernaar? Welk 'oud' gedrag heeft jou ver gebracht, maar mag nu wat vaker naar de achtergrond? En vooral, wat mag daarvoor in de plaats komen?