Signature move

Mijn ‘signature move’ die tot feedback leidde.

Wanneer ik voor een groep sta, ga ik regelmatig even door m'n hurken. Het is inmiddels mijn signature move geworden.

Die gewoonte is diep geworteld. Als oud-handbalster en coach ben ik gewend om tijdens een time-out op de vloer te kruipen, onze hoofden bij elkaar te steken, de tactiekborden erbij te pakken en zo samen een nieuwe strategie te bepalen.

Mijn intentie tijdens een training is precies hetzelfde: op gelijke hoogte komen. Continu voor een groep staan doet iets met de dynamiek. Door te hurken sluit ik me aan, dat voelt minder hiërarchisch en zet een andere beweging in. Het voelt gelijkwaardig, toegankelijk en speels, in plaats van het starre 'de trainer die vertelt hoe het in elkaar zit’.

Maar.. intentie is niet altijd hetzelfde als impact.

Tijdens een feedbacktraining aan gedetineerden mochten ze oefenen met feedback geven, aan mij. Op een van de briefjes las ik: “Niet op je hurken zitten!” En daar was het perfecte moment om te doen wat we de hele dag al oefenden: het gesprek aangaan.

Ik vroeg of degene die dit had geschreven het toe wilde lichten. Hij zei dat hij niet snapte waarom ik dat deed en hij vond het niet prettig. Ik vroeg er nog even op door en checkte toen in bij de rest van de groep: hoe was het voor hen? Wat bleek? De andere mannen vonden het juist wél fijn. Ze ervaarden het als laagdrempelig en voelden zich uitgenodigd om mee te doen.

Door de dialoog over de feedback open te gooien begreep ik het perspectief van de feedbackgever en hij mijn intentie. Het was de meest pure demonstratie van de kracht van feedback geven en ontvangen die ik me had kunnen wensen!

En het herinnerde me er ook weer aan dat wat voor de één werkt als verbinder, voor de ander juist verwarring of afstand kan creëren. En dat het antwoord daarop altijd nieuwsgierigheid is.

Wat is jouw 'signature move' in je werk? En heb je wel eens feedback gekregen die je compleet verraste?